Nae git ootay here, ye plukey-faced wanker!

Saurgað Bókasafn

2007-08-16T13:33:00.000Z

Í hjarta Edinborgar er aldagamalt virðulegt bókasafn, Central Library á George IV Bridge. Það fyrsta sem maður fær á tilfinninguna þegar maður gengur inn í lessalinn á efstu hæð er að í gegnum tíðina hafi margir virtir fræðimenn eytt sínum tíma við lestur og rannsóknir.
Á bókasafninu eru mjög strangar reglur sem starfsmenn sjá til þess að sé fylgt. T.d. er fólk umsvifalust vikið út ef það sést með mat eða drykk á svæðinu og það tekur dágóðan tíma að skrá sig ef maður ætlar að fá aðgang að tölvu. Mikill friður ríkir í lessalnum og skapast góð stemming til að læra án nokkurra truflanna.

Hinsvegar á safnið sína slæmu daga. Slíkur dagur var síðasti mánudagur.

Eftir að hafa komið mér vel fyrir og fyrstu orðin voru farin að myndast í verkefninu mínu gerðust heldur betur tíðindi. Ung kona fékk sér sæti fyrir framan mig með nokkur dagblöð sem hún hafði tekið úr einum rekkanum. Að henni kemur eldri borgari í tweed jakka, sem augljóslega hefur eytt miklum tíma við lestur á safninu. Eldri maðurinn rauf þögnina og kvæsir á konuna, segir að hún megi ekkert taka öll blöðin. Konan roðnar og verður hin vandræðalegasta, stendur upp og gengur aftar í salinn þar sem hún hyggst halda áfram að lesa. Sá gamli eltir hana og kallar á eftir henni að skila blöðunum. Við þetta hófst eltingaleikur um salinn þar til að konan sest niður og byrjar að lesa. Þá rífur þessi í tweed jakkanum eitt blaðið af henni, sest fyrir framan hana og rennir hratt í gegnum blaðið. Stuttu síðar komst friður aftur í salinn.

Eftir gott gengi í lærdómnum yfir daginn þarf ég að létta af mér. Ég rölti niður 6 hæðir, niður í kjallara þar sem salernin eru. Á karlaklósettinu eru tvö klósett. Annað var out of order. Ég opna hurðina á hinu og við mér blasti eitt það ógeðslegasta sem ég hef orðið vitni að. Eitthvað sem ég verð aldrei samur efti að hafa upplifað. Veggurinn vinstra megin við klósettið og aftasti hluti setunnar, sem var lokuð, voru þakin saur sem lak niður á gólf. Ég barðist við að halda ælunni niðri, og það tóks við tilhugsunina um að ég þyrfti að setja hana í þetta klósett ef ég ætlaði ekki að æla á gólfið. Stuttu síðar frétti ég að karlaklósettið væri lokað.

Ég er búinn að vera í daglegri sálfræðimeðferð, en á enn mjög erfitt með svefn...en ég á eftir að koma mér í gegnum þetta.

Ég hef ekki farið aftur á bókasafnið að læra.

Seafood chowder

2007-08-08T15:10:00.000Z

Ég verð að viðurkenna að ég borða ekki bara ruslatunnu fæði. Ég fór t.d. á bar sem býður upp á ágætis úrval af léttum réttum. Hef borðað þarna nokkrum sinnum. Eitt skiptið skellti ég mér á seafood chowder...sem voru mistök.

Eftir dágóða bið kom loks stærsti súpudiskur sem ég hef séð, með botnfylli af fiskbitum, kræklingum og rækjum í ljósri sósu. Um leið og diskurinn var lagður fyrir framan mig mætti mér ein versta lykt sem hugsast getur. Föruneytið, Hlín og Stefán fengu sér heldur hefðbundnari rétti sem flestir hefðu borðað með bestu list, en á augabragði misstu þau matarlist og Stefán tók að kúgast.

Ég ákvað að láta ekki einhverja saklausa vonda lykt spilla matnum og slafraði í mig einni skeið af rækju og sósu. Áferðin var svosem ágæt en bragðið vont. Ég prófaði fleirri tegundir af fiskbitum sem lágu í kraumandi hlandsósunni, en sama hvað þá spillti lyktin bara öllu og eftir 4 bita gafst ég upp.

Mikið var spáð hverju þessi lykt líktist, meðal annars skötu eða gömlum gráðosti. Eftir smá hik kom Stefán meira að segja með tillögu að þetta væri eins og súr typpafíla. Upp frá því spruttu myndir í hausnum á mér af kokkinum að hræra í réttinum með delanum á sér.

Ég skilaði matnum og spurði hverkonar fiskur væri í þessu og fékk þau svör að þetta væru bara rækjur, lax, kræklingur og hvítur fiskur. Stuttu síðar kom þjónustustúlkan og spurði hvort ég vildi eitthvað annað en þar sem öll matarlist var horfin neitaði ég því. Samt sem áður þurfti ég ekkert að borga, sem er gott.

Eftir þetta hef ég bara haldið mig við "bin raids".

Freegan

2007-08-08T14:29:00.000Z

Gríðarleg umhverfisvakning hefur átt sér stað undanfarið í hinum vestræna heimi, sem er bara gott mál. Gróðurhúsaáhrif, vegans, kolefnisjöfnun, vetni, grænmetisætur, endurnýjanlegir orkugjafar, hræætur. Allt eru þetta orð sem við tengjum umhverfisvernd.

Nú er komið nýtt dæmi sem fer eins og eldur um sinu um Bretland. Þetta fyrirbæri eru Freegans. Freegans borða nánast allt, kjöt og mjólkurvörur eru engin sérstök bannvara. Eina skilyrðið er að maturinn komi úr tunnunni. Freegans stunda svokölluð "bin raids" þar sem stolist er í ruslagáma matvörumarkaðanna og all tekið sem er í þokkalega heilu ástandi.

Ástæða þessa nýja fyrirbæris að sögn talmanna freegans er að sóun matvæla hefur aukist gríðarlega og halda þeir því fram að mjög margt sé vel ætilegt þó því hafi verið hent í ruslið. Þeir hirða flest allt sem þeir komast yfir, brauð, grænmeti, mjólk, egg, frosnir kjúklingar og annað kjöt sem verslanir vilja meina að ekki sé hægt að selja.

Ég læt auðvitað ekki mitt eftir liggja, enda afar hentug leið til að afla sér fæðu fyrir fátækan námsmann. Í rúman mánuð hef ég einungis borðað ókeypis mat sem ég hef stolið úr ruslagámum Tesco og Sommerfield. Síðustu helgi lenti í lukkupottinum og náði mér í fínasta nautafille, ég þurfti reyndar að rífa það af heimilisleysingjanum sem var á undan mér að taka stykkið úr botni gámsins, en ég hljóp hraðar en hann.

Ef þig langar að leggja þitt að mörkum í umhverfisvernd, eða ef beltið er þröngt þessa stundina þá mæli ég hiklaust með því að gerast Freegan.

Every little helps

Langt síðan síðast

2007-07-03T14:42:00.000Z

Margt búið að gerast frá síðustu færslu. Fer ekki í nein smáatriði núna en það helsta sem mætti nefna er að ég er búinn í öllum prófum, búinn að fá 2 heimsóknir, heimsótti hálöndin tvisvar, gekk á hæsta fjall Bretlands, Ben Nevis og skilaði 1. hluta lokaverkefnisins og útbjó poster fyrir það. Síðast en ekki síst fór ég á Glastonbury festivalið þar sem ég sá fullt af flottum tónleikum í drullu og bleytu.

Hef engar sögur af furðulegu fólki sem hefur orðið á vegi mínum, ekki af því að ég hef ekki hitt það, heldur af því að ég man þær ekki. Koma kannski seinna.

Hef ákveðið að koma heim í lok sept.

Living with war

2007-04-28T09:57:00.000Z

Til þess að fagna próflokum ákvað bekkurinn að gera sér glaðan dag og fagna áfanganum með mat og skralli niðri í bæ. Ég mætti fyrstur á svæðið, keypti mér bjór og settist við stórt borð sem var laust og góndi á íþróttir á skjá á veggnum meðan ég beið eftir bekkjarfélögunum. Við borðið tylltu sér þétt kona frá Írlandi með bleikt hár og lítill skoti á fertugsaldri sem leit út eins og hann væri nýbúinn að sjá draug og að augun ætluðu að skjótast út úr andlitinu á honum. Þessi með bleika hárið hóf að spjalla og við mig, sagði mér að þau væru í mánaðar fríi og hefðu ekki sést lengi og hversu heitt hún elskaði manninn með útstæðu augun sem þagði bara og starði út í loftið. Hún virtist hafa mikinn áhuga á að vita sem mest um mig og spurði margra spurninga. Loks þegar ég sagði þeim hvað ég væri að læra fylltist kallinn áhuga og spurði ákaflega;
"kanntu að búa til kjarnorkusprengju?"
Ég svaraði því neitandi og sagðist eiginlega vera að læra lítið um kjarnorku almennt og hvað þá sprengjur, en hann spyr aftur og starir á mig um leið;
"Kanntu að búa til kjarnorkusprengju?"
"Nei!"
"Þú getur lært það á netinu."
"Já er það, sniðugt."
Ég reyndi að beina samtalinu eitthvert annað, en þá sagði bleikkollan mér að hann væri nýkominn úr sex mánaða dvöl í Írak...

Slysið

2007-04-18T20:20:00.000Z

Á leið minni heim af æfingu í gærkvöldi skipti ég um vagn á Princes Street. Á meðan ég beið ásamt Jakobi, pólska markmanninum í liðinu, kom ung kona á tvítugsaldri að mér og ég tók eftir því að önnur hendin á henni var ekki í erminni á síðu úlpunni sem hún var í. Hún talaði hálf aumingjalega og sagðist hafa lent í slysi og væri meidd á hendinni. Svo spurði hún;
" heldurðu að bílstjórinn leyfi mér að sitja?"
Ég skildi ekki alveg hvað hún var að fara, þá útskýrði hún út fyrir mér að vegna þess að hún var meidd í hendinni hafi hún ekki verið nógu fjót að girða niður um sig brækurnar þegar hún fór á klósettið og þar af leiðandi hefði allt farið beint í buxurnar...
Ég hafði ekki tekið eftir neinu vegna þess að úlpan var svo síð og velti fyrir mér af hverju hún var að segja mér frá þessum óförum sínum. Mitt svar til hennar var frekar einfalt;
"þú þarft ekkert að segja bílstjóranum frá neinu, hann á ekkert eftir að taka eftir þessu".
Þegar strætó nr. 1 kom segir hún;
" ert þú líka að taka ásinn",
" já"
"á ég ekkert að segja honum frá þessu?"
ég hvaddi Jakob og hoppaði upp í vagninn og dreif mig upp þröngan stigann á efri hæðina því að mig grunaði að hún kæmist ekki upp...

Hún fór út á sama stoppi og ég. Hún hafði farið úr úlpunni og sest á hana svo að það færi ekkert í sætið, og var greinilega búin að tilkynna fleirrum frá slysinu. Hún gekk á undan mér út, haldandi á úlpunni. Þá sá ég stóra pissublettinn á skálmunum. Hún sneri sér við og sagði við mig;
"Mér finnst þetta frekar vandræðalegt".

Ég brosti bara og labbaði í aðra átt.

Júróvísa

2007-03-13T16:31:00.000Z

Tékkaði á nýja mynbandinu við eurovision framlagið Íslands í ár, en það má finna hér.

Hef hingað til ekki verið mikill aðdáandi júróvisjón laga, og er ekk enn, en hvað er málið með textann, skildi hann einhver? Hver er boðskapurinn?

En að myndbandinu, flott myndataka í flottu landslagi, fínasta landkynning alveg. Allan tímann sem ég fylgdist með velti ég samt einu fyrir mér...

...hvar er trademarkið, RAUÐA HÁRIÐ hans Eika Hauks??

Internetljósið

2007-03-08T15:46:00.000Z

Vaknaði hress í morgun, fór á fætur og settist við skrifborðið og ætlaði að skoða mbl.is yfir fyrsta kaffibollanum. Explorerinn tilkynnir að ekki sé hægt að skoða síðuna þar sem engin nettenging er til staðar. Ég athuga höbbinn og sé að hann er eitthvað að hiksta svo að ég endurræsi hann eins og ég þarf reglulega að gera, en það virðist ekki duga til í þetta skiptið.
Með trega hringi ég í BT (síðast þegar ég hringdi beið ég í 30 mín eftir sambandi og það tók símadömuna 10 mín að komast að því að netpöntunin mín hafi verið afpöntuð og þar af leiðandi þurfti ég að bíða í tvær vikur í viðbót til þess að fá net). Mér til mikillar furðu fæ ég beint samband, það er indverji sem svarar...sem er gott þar sem að ég á svo auðvelt með að skilja hreiminn þeirra. Svona fór var samtalið:
BT: BT service desk, geturðu sagt mér heimilisfangið þitt?
Ég: Já, Watson Cresent....
BT: Og við hvern er ég að tala?
Ég: Segi fullt nafn
BT: Takk fyrir hvernig get ég aðstoðað?
Ég: Netið er niðri, hefur verið niðri síðan í morgun
BT: Hvernig hub ertu með?
Ég: BT home hub, internet ljósið er slökkt
BT: Ok gott BT home hub, hvaða ljós eru kveikt á hubbinum?
Ég: Öll nema internetljósið, þannig að ég kemst ekki á netið
BT: Er internetljósið ekki kveikt?
Ég: Nei
BT: Síðan hvenær?
Ég: Síðan í morgun, það virkaði allt í gærkvöldi
BT: Og hvaða ljós eru kveikt?
Ég: Öll nema internetljósið
BT: Líka power ljósið?
Ég: Það er ekkert power ljós
BT: Ertu búinn að prófa að enduræsa hubbinn?
Ég: Já tvisvar
BT: Prófaðu að taka allar snúrunar úr sambandi og tengja þær svo aftur
Ég geri eins og hann segir
BT: Hvaða ljós eru kveik núna?
Ég: Þau sömu og áðan, internetljósið er ennþá slökkt
BT: Prófaðu að fara á netið
Ég geri eins og hann segir
Ég: Það virkar ekki, internetljósið er ennþá slökkt
BT: Er internetljósið slökkt?
Ég: Já
BT: Bíddu aðeins
Ég bíð
BT: Takk fyrir þolinmæðina, er internetljósið slökkt ennþá?
Ég: Já
Hann biður mig um að gera allskyns stillingar í tölvunni, sem ég framfylgi á sama tíma og ég reyni að segja honum að þetta sé ekki tölvan heldur internettengingin í húsið þar sem að internetljósið sé slökkt. Auk þess biður hann mig um að bíða nokkrum sinnum og setur á lyftutónlist og þakkar mér svo ávallt fyrir þolinmæðina.
BT: Hvað gerist ef þú ferð á internetið núna?
Ég: Ekkert, internetljósið er ennþá slökkt! Er þetta ekki tengingin frá ykkur?
BT: Bíddu aðeins
Lyftutónlist
BT: Prófaðu að tengja snúru á milli tölvunna og höbbsins
Ég: Það ætti ekki að skipta máli því að það er alveg samband á milli þeirra, tölvan finnur alveg höbbinn.
En ég geri eins og hann segir
BT: Hvað gerist núna þegar þú ferð á netið?
Ég var orðinn frekar pirraður þarna því að gaurinn virtist ekkert vita hvað hann væri að gera.
Ég: Ekki neitt, INTERNETLJÓSIÐ er ennþá slökkt
BT: Prófaðu að setja diskinn sem fylgdi með í tölvuna
Ég: Ok viltu að ég opni diskinn
BT: Opnaðu my computer
Ég: Ok og hvað?
BT: Og veldu Utils
Ég: Það er ekkert Utils í mæ kompjúter, á ég ekki að opna diskinn fyrst?
Hann orðinn frekar pirraður á mér...
BT: Hvaða möguleikar koma upp í my computer
Ég tel þá alla upp
BT: Bíddu aðeins
Lyftutónlist
BT: Takk fyrir þolinmæðina. Prófaðu að opna diskinn
Ég: Ok, þar er mappa með utils
BT: Opnaðu hana
Svo segir hann mér að opna eitthvað skjal sem gerir heldur ekkert gagn
Ég: Ég er að segja þér það, þetta er ekki tölvan mín heldur tengingin frá ykkur í höbbinn
BT: Bíddu aðeins
Lyfturtónlist
BT: Þakka þér fyrir þolinmæðina
Ég: Það var ekkert
BT: Heyrðu við erum búinn að fara í gegnum allt trouble shootið og þetta er ekki tölvan þannig að það hlýtur að vera tengingin á svæðinu þínu, prófaðu að hringja í þetta númer til þess að athuga það...
Gefur mér upp eitthvað númer
BT: Get ég hjálpað þér með eitthvað annað?
Ég: Nei takk!
Ég skellti á og leit á símann; Call duration 01:04:34
Ég hringdi í hitt númerið...það var símsvari.

Og ég vil líkjast Daníel...

2007-03-07T01:35:00.000Z

Okkur Daníelum er ýmislegt til lista lagt. Var bent á þennan hér, snjall gaur. En hann er ekki sá eini gæddur ofurnátturlegum hæfileikum, ég get t.d. hreyft augun geðveikt hratt...og er fylltur hetjumóð.

Fíld Tripp

2007-03-01T23:36:00.000Z

Síðustu tvær vikur hafa verið heldur betur annasamar. Ég er búinn að fara í hvorki meira né minna en tvö skólaferðalög. Fyrir tveimur vikum fór bekkurinn að skoða vind túrbínur á vesturströndinni.
Dagurinn byrjaði ekki vel því að fyrsti strætóinn sem kom að stoppistöðinni minni keyrði framhjá, því að hann var svo fullur, sem leiddi til þess að ég rétt náði rútunni frá skólanum, þurfti meira að segja að hlaupa fyrir hana til þess að stöðva hana. Rútan var búin nýjustu gé pé ess tækni sem valdi að stytta okkur leið í gegnum sveitina í stað þess að taka hraðbrautina. Gallinn á tækinu var bara sá að það gerði ekki greinamun á hjólastíg og akbraut, þannig að aumingja rútubílsstjórinn þurfti að þræða þröngar brýr og stíga, með tíðum Austin Powers töktum, og á endanum tók þetta mun lengri tíma en hraðbrautin hefði tekið. Vind túrbínurnar voru ekkert sérlega spennandi enda var veður vont eins og búast má við þar sem vind túrbínur eru, en ég læt eina mynd fylgja með.

Eftir að hafa skoðað túrbínurnar fórum við á rannsóknarstofu fyrirtækisins sem voru vægast sagt úreldar og þegar fyrirtækið bauðst til að taka að sér nemendur fyrir lokaverkefni voru viðbrögðin engin.

Í dag fór ég hinsvegar í öllu skemmtilegri ferð. Við fórum upp í Hálöndin að skoða Vatnsaflsvirkjun. Í þetta skiptið var engin tæknirúta, heldur gömul 20 manna. En rútubílstjóranum virtist líða eins og hann væri að keyra rallíbíl því að rútan skautaði um alla vegi og máttum við hafa okkur öll við að halda kyrru fyrir í sætunum. Prófessorinn spurði bílstjórann meira að segja hversu oft hann hefði klesst rútu? Bílstjórinn stóð ekki á svörum, heldur játaði að hafa keyrt 11 sinnum á. Á bakaleiðinni keyrði hann með afturdekkin yfir umferðareyju sem var til þess gerð að hægja á umferð. Hann hægði heldur aldrei á sér þegar við nálguðumst hraðahindranir, sem olli okkur sem vorum svo töff að sitja aftast mikilli gremju. Leiðin tók 2,5 klst hvora leið. Eftir fyrsta 'comfort stop' tóku hálöndin við með glæsilegt útsýni og slatta af 'lochs'. Þegar við komum að virkjuninni fengum við hlífðarbúnað (hjálm, gleraugu, vesti og eyrnatappa) og vorum leidd upp í aðra rútu sem keyrði okkur inn í fjallið að vikjuninni. Einn bekkjarfélagi minn spurði þann bílstjóra hvort að hann byggi í grennd við virkjunina fékk hann hressandi svar til baka; "já, ég bý í bæ hérna rétt hjá en ég er alltaf að missa vinnuna mína vegna pólitískra skoðanna minna og er bara nýbyrjaður hérna", nettur kappi.

Þar sem myndavélar voru bannaðar í annars frábærum túr um virkjunina, sem m.a. dælir vatninu til baka upp í 'the loch' á nóttuni, þá get ég bara sýnt myndir frá útsýninu utandyra. Yfirmaður virkjunarinnar var virkilega áhugasamur um að fræða okkur um sem mest og sýna okkur hvernig allt virkaði. Hann meira að segja slökkti á túrbínu fyrir okkur og breytti allskyns stillingum sem við mátum að hafi kostað Scottish Power töluvert meira heldur en þau 75 pund sem túrinn kostaði skólann. En að myndunum.

Og að lokum má sjá mest allan ferðahópinn og próffa í forgrunni.

Cheers

Wolfmother

2007-02-11T16:51:00.000Z

Fyrir rúmri viku síðan, sama dag og England og Skotland áttust við í rugby í 6 þjóða leikunum, og Skotar voru teknir í bakaríið, fór ég á tónleika með ástralska 70's rokkbandinu Wolfmother. Byrjuðum á pizzu og öli í slotinu mínu meðan við horfðum á Englendinga slátra okkar mönnum (reyndar var einn Englendingur á svæðinu en hann hafði hægt um sig).
Tónleikarnir voru snilldarfínir þar sem sveitin spilaði flest lögin á einu plötunni sinni og ekki skemmdi fyrir að bjórinn var á fínu verði. Eftir tónleikana héldum við á næsta bar og þar sem við vorum ekkert sérstaklega miðsvæðis þá reyndist þetta vera lókal karókíbar með miðaldra fólki úr nágrenninu. Þrátt fyrir ítrekaðar áskoranir tók enginn í hópnum lagið og því sá hinn ítalski sjarmör Pablo bara um að halda tónlistinni gangandi. Eftir einn drykk í karókí stemmingunni var haldið í miðbæinn á Liquid room sem er annálaður fyrir góða tónlist og hressandi indí kvöld. Vegna þorsta í meira rokk var ákveðið að borga 12 pund inn á staðinn. Þegar niður var komið mætti okkur hressandi tekknó músík og helmingur liðsins þarna inni var í skærgulum vestum með byggingarhjálma á höfði. Við vorum mætt á Lovetekknó construction þemakvöld....hvað sem það er! Eftir einn bjór var flestum nóg boðið og ég rölti heim, vonsvikinn með slæman endi á annars fínu kvöldi.

hmmm...

2007-02-06T17:39:00.000Z

Prófaði að gúggla mig áðan til að sjá hvort eitthvað framandi kæmi í ljós og viti menn ég komst að einhverju nýju um mig.

Ég er semsagt skráður meðlimur í Umræðuþingi menntamálaráðuneytis!
Hvers vegna? Veit ekki.
Hvernig? Veit ekki.
Hvenær? 18. sept. 2005 og þessi dagsetning hringir engum bjöllum hjá mér.
Hver? Ef ég bara vissi.

Þeir sem hafa einhverja vitneskju um þetta mál eru vinsamlegast beðnir að hafa samband við undirritaðan.

Æsland

2006-12-23T10:39:00.000Z

Hlakkaði mikið til að koma til Íslands í jólafrí en spennan fór hratt niður eftir að ég mætti hingað. Hér er bara allt kreisí. Kreisí veður, kreisí djamm á fimmtudegi, kreisí þynnka, kreisí fólk að skemmta sér og kreisí reykmökkur á skemmtistöðum. Og á eftir, kreisí skata...

Skoskir karlmenn eru sko alls engar gungur

2006-12-18T19:20:00.000Z

Ég hélt alltaf að íslenskir karlmenn væru svaka harðir naglar, þeir hörðustu...nema auðvitað Mr. T og Rambo. Trúði alveg flestu sem Stuðmenn sungu um í laginu góða. Hef núna komist að því að íslenskir karlmenn eiga ekki roð í þá skosku.

Úti er 2 stiga frost, skítakuldi. Ég ferðast um aldúðaður með vettlinga trefil og húfu...og samt er mér kalt. Þessi kuldi bítur sko ekkert á skotana, þeir ganga bara um á stuttermabol eins og ekkert sé. Skokka um borgina í stuttbuxum (þessum stuttu með klauf í hliðunum) og hlýrabol. Og ekkert í fari þeirra gefur til kynna að þeim sé kalt, ekki eitt svipbrigði....þetta eru sko naglar.

Reynar mætti segja sömu sögu af skosku skvísunum, þær eru bara í pjásupilsum og á hlýrabol. Reyndar má stöku sinnum sjá á þeim að þær eru að frjósa, en það virðist ekki vera aðal málið, heldur að berir fót- og handleggir fái að njóta sín í skammdeginu.

Núna trúi ég engu sem Stuðmenn syngja um. Farinn að hlusta á Proclaimers.

Heimsóknin

2006-12-17T22:00:00.000Z

Krissi félagi var í heimsókn hjá mér síðustu helgi. Fínt að fá kauða í heimsókn, nema þegar hann fór að haga sér eins og lítill frekur krakki. Hann heimtaði m.a. alltaf að horfa á skrípó meðan hann át morgunmat og eftir eitt glas af gluvæn á jólamarkaðun heimtaði hann að fá að prófa öll tækin. Hér má sjá hann í rólunni og rennibrautinni.

Annars hagaði hann sér bara nokkuð vel og má segja að hann sé flestum húsum hæfur. Svo er líka gaman að versla jólafjafir með einhverjum öðrum ef maður fær sér bjór nógu oft. Hér að neðan má svo sjá Hlín og Krissa ansi hress að vanda á írskum pöbb.

djúsí storí

2006-12-17T21:03:00.000Z

Gracemount HC, handboltaliðið mitt átti leik um daginn við Falkirk. Leikurinn fór fram í úthverfi Glasgow, Tryst. Ákveðið var að leigja rútu fyrir liðið til þess að ferðast á áfangastað. Við hittumst í Gracemount íþróttahöllinni (sem við æfum þó ekki í af því að það er svo dýrt). Meðan við biðum eftir að mannskapurinn mætti ákáðu hinn pólski Marcian og franski Kevin að rölta út í sjoppu og versla sér nesti fyrir daginn.
Kevin kemur til baka með 1,5 lítra djúsflösku, alsæll og bendir okkur á að hann eigi eftir að vera frábær í leiknum af því að djúsinn sé fullur af vítamínum. Í rútunni á leiðinni kemst fátt að hjá Kevin annað en þessi blessaða djúsflaska. Hann fær flesta til að smakka en fæstum þótti eitthvað varið í þetta. Þegar hann er rúmlega hálfnaður með flöskuna fær hann loks einn skotann, Marc, til að prófa. Um leið og Marc kyngir sopanum grettir hann sig og lítur á flöskuna, hlær og segir við Kevin "þú veist að þetta er djúþykkni er það ekki". Stuttu seinna áttaði Kevin sig hversvegna honum leið einkennilega í maganum...við hlógum restina af leiðinni til Tryst en aumingja frakkinn gat lítið í leiknum.

Jólablogg

2006-12-17T00:20:00.000Z

Búinn með allt jóla fyrir þessi jól. Af hverju ætli maður kalli ósköp venjulega hluti, hluti sem maður gerir allt árið, jóla-eitthvað? Eru þeir svona frábrugðnir hina mánuðina?:

Jólagjafir
Jólabakstur
Jólafötin
Jólahreingerninguna
Jólasteikina
Jólaskrautið
Jólaölið
Jólabjórinn
Jólahjólið
Jólaljós
Jólasería
Jólakúkur (í Southpark)
Jólaköttur
Jólatré
Jóladagatal
Jólamyndin

Ok ég er kannski ekki búinn að redda þessu öllu en sumu.

Ég fer sko ekki í jólaköttinn þetta árið, Ha mamma!

Ég heiti Daníel og ég er snúsari

2006-12-16T18:17:00.000Z

Snúsið á símanum mínum er að valda mér vandræðum. Ég snúsa yfirleitt í klukkutíma á hverjum morgni, ég er meira að segja farinn að stilla klukkuna fyrr til þess að geta snúsað lengur...

Þegar maður þarf ekki að mæti í tíma eða hópavinnu er eini hvatinn fyrir að fara á fætur sá að drífa sig fram í stofu til þess að læra sem er, ykkur að segja, er ekkert sérstaklega hvetjandi. Sérstaklega þar sem að það er tæpur mánuður í tvö próf þá finnur maður engan vegin fyrir þeirri pressu sem þarf til þess að læra frá morgni langt fram á kvöld.

Hvað er það eiginlega sem maður sér við næstu 5 mínútur þegar maður er hálfsofandi á morgnanna, eins og ekkert sé betra en að nýta þær til þess að sofa lengur, að það gjörsamlega bjargi deginum?

Indíánajól

2006-12-10T11:44:00.000Z

Skotar virðast ekkert endilega þurfa jólalög til þess að komast í jólaskapið. Þegar ég var að versla á Bjúkanan stræti í Glasgow í gær heyrði ég tónlist neðar í götunni og ákvað að líta betur á...þá voru ekki jólasveinar, álfar eða snjókallar að spila jólalög heldur indíánar í fullum skrúða með tilheyrandi öskrum og ópum, berjandi skinn á trommum. Og ég sem vissi ekki að indíánar héldu jól.

Í gærkvöldi fóru ég, Krissi og Stebbi á þýska jólamarkaðinn við Princes Street. Þar voru þýskir sígaunar að selja ýmsan varning, meðal annars gluvæn. Engin jólatónlist var spiluð á markaðnum heldur mátti heyra þýskt tekknópopp á stöku bás þar sem Þjóðverjar dilluðu sér í takt.

Til þess að mæta þessum skort á jólatónlist má á mínu heimili heyra í nýútgefnum jóladisk Baggalúts. Fékk hann í innflutningsgjöf frá Kriss, áritaðan af hjlómsveitinni...fínasta smíð alveg.

Frábær ferð til Glasgow

2006-12-10T11:33:00.000Z

Við í Gracemount Edinburgh Handball Club áttum að keppa í gær í miðbæ Glasgow. Ég fékk að mæta seinna en hinir í liðinu vegna gestagangs, jebb Krissimo skellti sér til mín yfir helgina. Ég ákvað að taka lestina frekar tímanlega, örlítið fyrr heldur en ég hafði sagt þjálfaranum. Þegar ég er kominn hálfa leið fæ ég símtal frá þjálfa, hann tilkynnir mér að hitt liðið muni ekki mæta til leiks og spyr svo hvort ég sé nokkuð lagður af stað í lestinni...

Þegar ég hitti liðið í íþróttahöllinni kemur í ljós að við fáum kannski að keppa æfingaleik í staðinn við varamennina í liðinu sem var að keppa á undan okku...frábært. Þar af leiðandi þurfti ég að bíða í klukkutíma, til þess að komast að því að þeir vildu ekki spila æfingaleik við okkur. Á þessum tímapunkti var ég orðinn létt pirraður þar sem að ég hafði sent Krissa einan á fótboltaleik í Edinborg sem ég átti sjálfur miða á en það var orðið of seint að ná leiknum. Það eina jákvæða var að ég fæ farið endurgreitt og mér tókst að versla tvær jólagjafir í leiðinni...only ten to go.

Verkefnaskil

2006-12-07T04:57:00.000Z

Sit heima í fína skrifborðsstólnum...útúr myglaður ásamt Hlínsu og Stebba.
Ákvað að vaka frekar í nótt til þess að klára verkefni sem ég á að skila á föstudag, sé ekki eftir því núna þar sem ég er búinn. Gaman að gera ritgerð þar sem kennarinn var spurður að því hversu löng hún ætti að vera og hann svaraði "uh, nothing to crazy" þannig að maður hefur enga tilfinningu fyrir því hversu löng eða nákvæm hún á að vera.

Búinn með 3 kaffibolla, sá síðasti var svo sterkur að ég gat nánast borðað hann með gaffli. Líka búinn með 2 kókdósir. Auk þess fengum við okkur indverskan mat í kvöldmat sem hefur orsakað mikið prump. Þú getur rétt ímyndað þér stemminguna...

Til þess að ná koffínskjálftanum úr mér sötra ég núna bjór í þeirri von að ég geti sofnað innan skamms (er þó fullur efa).

En á morgun skila ég semsagt 4 verkefnum og drekk mig líklega fullan. Maður hlýtur að geta leyft sér það þrátt fyrir próf í janúar.

Skál í botn

updeit: Tölvan hennar Hínsu fékk vírus og krassaði klukkan hálf sjö í morgun. Tölvan sem geymir þrjú verkefni sem hún á að skila á morgun...og bara tvö þeirra eru til hálfkláruð á tölvupósti...

Greyid litli Indverjinn

2006-12-05T18:09:00.000Z

Var ad skila verkefni i gaer sem fol i ser ad haldnar voru kappraedur um umdeild orkumalefni og hver hopur var med 3stk. 5min langar raedur. Tveir og tveir hopar maettu saman. Minn hopur hof leikinn og gekk allt smurt fyrir sig. Sidan hof hinn hopurinn sinar raedur og gekk allt vel nema sidasta raedan. Hun var flutt af adurnefndum Indverja sem er nanast oskiljanlegur. Thegar hann maetti i pontu sast vel a honum ad hann var mjog stressadur. Thratt fyrir thad akvad hann ad hafa blodin ekki beint fyrir framan sig eins og allir hofdu gert heldur bara til hlidar, helt liklega ad readur vaeru yfirleitt fluttar eftir minni. Hann hof upp raust sina og taladi hradar en eg helt ad vaeri haegt, ordin runnu oll saman i eitt og ekki baetti indverski hreymurinn ur skak. Eftir c.a. eina minutu tha fraus hann, mundi ekki hvar hann var i raedunni. Tvi thurfti hann ad taka upp blodin og fletta i theim til thess ad na attum. Loks fann hann hvar hann var og helt afram af enn meira akafa, tok ser ekki pasu til ad anda a milli setninga. Eftir thvi sem leid a flutning raedunnar stressadist hann alltaf meira og meira og taladi hradar og hradar...eg gjorsamlega skyldi ekki neitt en atti ad vera ad taka nidur punkta fyrir minn hop. Thegar greyid litli indverjinn lauk mali sinnu andvarpadi hann, leit upp og brosti og spurdi hvort vid hefdum einhverjar spurningar. Enginn spurdi neitt, tvi ad enginn hafdi skilid neitt. Hvernig fer hann ad tvi ad flytja lokaverkefnid sitt?

Thad sem eg skil ekki er af hverju tveir felagar hans i hopnum letu hann tala a medan their tala badir fina ensku.

Tad besta en jafnframt furdulegasta er ad thad var enginn kennari a svaedinu ad meta fluttninginn, vid verdum bara metin af raedunum sem vid skilum inn, spurningum sem vid fengum og hvernig vid svorudum theim...

NEDS

2006-12-03T19:49:00.000Z

NED er skilgreining á ákveðnum samfélagshóp sem hefur orðið sífellt meira áberandi undanfarin ár. NED stendur fyrir Non-Educated Delinquent sem myndi líklega þýðast sem ómenntaðir smá-afbrotamenn.Það er aðallega þrennt sem einkennir þennan hóp, klæðaburður, óskiljanlegur talsmáti og ofbeldi.

Klæðaburður sem samanstendur yfirleitt af íþróttabuxum, helst hvítum, derhúfu með Burberry mynstri og hettupeysu, gjarnan hvít. Annars eru fín vörumerki af öllu tagi einnig vinsæl á skóm, peysum og húfum.

Talsmátinn sem einkennir Neddana er ekkert sérstaklega líkur ensku. T.d. þýðir howfin' það sama og stinking, sheepshaggers að þú sért frá N-Skotlandi, "whit you dae'n?" það sama og "what are you doing" og "gie it big licks" það sama og "do something vigorously". Upphálds persónan mín sem tilheyrir þessum hópi er þessi hér.

Oft ganga Neddararnir vopnaðir hnífum og hnúajárnum og nokkuð algengt er að þeir ráðist sem hópur á blásaklausa einstaklinga, því að yfirleitt eru þeir of aumir til þess að ráðast einn á móti einum. Einnig er mikið um hótanir og hrækingar. Undirritaður ferðast mikið með strætó og varð nýlega vitni að því þegar tveir félagar hótuðu því að berja unga konu sem var með barnið sitt með sér á milli þess sem þeir börðu og spörkuðu í rúður strætisvagnsins, það sem hindraði þá frá beinni árás var hversu ákveðin konana var að svara þeim fullum hálsi, því þá urðu þeir hræddir. Einnig hefur undirritaður nokkrum sinnum orðið vitni að skemmdarverkum í strætó af völdum þessara einstaklinga og virðist vera sem þeim finnist afar gaman að hrækja innandyra.

Ef þig langar að fræðast meira um þennan samfélagshóp mæli ég með því að þú gúgglir leitarorðið NED eða NEDS.

Takk fyrir í dag. Í næsta þætti verður fjallað um afleiðingar útrýmingar Columba livia eða steindúfunnar á annað lífríki í Pentland þjóðgarðinum í Skotlandi.

Vissir þú...

2006-11-29T19:44:00.000Z

...að stærsta umhverfisvandamál sem heimurinn stendur frammi fyrir er af völdum orkunotkunar?

...að í Bretlandi er 34% af rafmagni framleitt með kolum, 37% með gasi, 20% með kjarnorku og aðeins 5% með endurnýjanlegri(vistvænni) orku?

...að eftir 15 ár verða 15 af 16 kjarnorkuverum Breta úreld og um 20% kolavera og að gasbyrgðir í Norðursjó eru að klárast(þegar flytja þeir inn 50% af gasi)?

...að það tekur 10 ár að byggja kjarnorkuver?

...að vistvæn orka nær engan vegin að brúa þetta bil til að anna orkuþörf eftir 15 ár?

...að stjórnvöld eru enn að ákveða hvaða leiðir eigi að fara til þess leysa þetta vandamál, þrátt fyrir að eftirspurn eftir orku mun líklega aukast um 10-15% næstu 15 árin?

...að 30% af öllu rafmagni sem er notað á heimilinu fer í kæliskápinn, og að þú getur lækkað þetta hlutfall með því að loka hann ekki af?

...að það mætti spara eitt orkuver ef allir Bretar myndu slökkva alveg á sjónvarpstækjunum, ekki bara með fjarstýringunni?

...að á líftíma sjónvarpstækis notar það aðeins 30% af rafmagninu meðan það er kveikt á því, ef að það er alltaf bara slökkt með fjarstýringunni?

...að Íslendingar eru svo heppnir að hafa næga orku til þess að mæta orkuþörf allra landsmanna og rúmlega það og hafa því ekki miklar áhyggjur af því hvernig þeir munu kynda húsin eða lýsa húsin eftir 20 ár?

...að nær allt rafmagn á Íslandi er framleitt með endurnýjanlegri(vistvænni) orku?

...að þú ert búin/búinn að lesa 11 staðreyndir um orku?

...að þú ert enn að lesa, en ekkert sem veitir þér upplýsingar af neinu viti?

...að þú hefðir átt að hætta að lesa tveimur staðreyndum ofar því að þessi er bara bull?

...og þessi líka...

...og þessi.

Langaði bara að deila þessu með ykkur.

Bölvunin

2006-11-28T22:23:00.000Z

Var á leiðinni fyrr í kvöld, jább þú giskaðir rétt í strætó, allt merkilegt virðist gerast þar. Allavega var ég fara að keppa handboltaleik. Allt í einu fann ég þessa þvílíku stybbu. Lyktin var eiginlega ólýsanleg, minnti helst á furðulega málningu.Ég bölvaði gaurnum fyrir framan mig í huganum, hver fer svona illa lyktandi í strætó?
Þegar ég var að skipta um föt í íþróttahúsinu fann ég að vonda lyktin var ennþá. Þá uppgötvaði ég að hún kom úr hliðarvasanum á íþróttatöskunni. Þegar ég opnaði vasann varð lyktin nær óbærileg, þvílíka lyktargusan sem kom framan í mig. Í vasanum var eldgamall banani sem var búinn að tapa öllum gula litnum. Hann er búinn að vera þarna í rúmar tvær vikur.
Mig grunar að Líbanarnir séu þarna að verki...

Allir í strætó

2006-11-28T17:27:00.000Z

Nær alltaf þegar maður tekur strætó úr skólanum seinni part dags líður manni eins og síld í tunnu því að þetta er sá tími sem flestir fara heim. Þá þekjast gluggarnir af móðu og loftið verður þungt og viðbjóðslegt. En Skotar eru ekkert að stressa sig á því að opna gluggana. Lenti í því um daginn að ein dirfðist til þess en þá var gaurinn fyrir aftan hann ekki lengi að skella honum aftur. Skotar eru víst frekar nískir og opna aldrei gluggana heima hjá sér til þess að hleypa fersku lofti inn því að um leið hleypa þeir heitu lofti út úr húsinu. Við þessar þröngu aðstæður á ég það iðulega til að verða bílveikur, sérstaklega þegar næsti maður við hliðna á mér angar eins og kaldar franskar eða indverskt karrímix. Því kem ég oft heim úr skólanum fullur af ógleði og hausverk ...af því að Skotar vilja hafa gluggana lokaða.

Leiðinlegt fólk

2006-11-26T23:22:00.000Z

Mér leiðst fólk sem kaupir miða á tónleika sem það ætlar ekki á þá ekki á heldur kaupir bara miða til þess á selja þá á ebay til þess að græða...

Mig langar á Damien Rice í mars.

Lí-Bananar

2006-11-26T23:00:00.000Z

Dr. Tsénge Sú er Kínverji sem kennir mér raforkukerfi í skólanum. Það eru engir eignlegir tímar heldur hittumst við einusinni í viku til að skila dæmum og fá svör við spurningum. Í faginu eru u.þ.b. 10 strákar, þar af 3 menn frá Líbíu. Mennirnir eru allir í kringum fertugt og mingla ekkert við aðra í bekknum, brosa bara þegar einhver of okkur hinum 7 heilsar þeim.
Eitt skiptið þurfti ég að hitta á Dr. Sú á skrifstofu hans. Þá sagði hann mér frá því að Líbíumennirnir væru í algeru rugli og hefðu ekki skilað neinu. Mér þótti það ekkert koma mér við, eiginlega bara óviðeigandi að hann væri að segja mér frá þessu þannig að ég brosti bara um leið og ég kvaddi.
Í næsta tíma segir Dr. Sú við Líbanana (segir maður það? eða frekar þegar maður er frá Líbanon?) fyrir framan allan bekkinn að þeir þurfi að fara að taka sig á því að fyrsta heimadæmið sem þeir hafi skilað hafi allt verið vitlaust...enn og aftur frekar óviðeigandi.
Í síðustu viku voru 3amigos ekki mættir og tilkynnir Dr. Sú okkur að Líbananarnir (þetta er alveg eins og banani bara L og Í fyrir framan, rasistar sem mótuðu málið okkar!) væru hættir og að framvegis verði þetta mun þægilegra og skellihlær, eins og við vissum allir hvað hann ætti við því að framvegis geti hann svarað spurningum frá fólki sem er á svipuðum stað í námsefninu.

Kannski eru félagarnir bara svona lélegir í raforkukerfum eða kannski bara hreinlega latir? Önnur ástæða gæti verið að þeir séu bara alls ekki mættir hingað til þess að læra heldur bara til þess að komast inn í landið í þeirri von að öðlast betra líf...

Oh what a beautiful morning

2006-11-23T11:48:00.000Z

Vaknaði í morgun við gól fram á gangi. Það var einhver 2 hæðum fyrir neðan að syngja hástöfum. Ég varð pirraður út í gaurinn. Ekki af því að hann vakti mig heldur af því að ég öfundaði hann fyrir að vera svona morgunhress. Ég var nefnilega búinn að snúsa í tæpan klukkutíma. Gaurinn er búinn að vera syngjandi í allan morgun á meðan ég læri. Þetta er bara nokkuð vinalegt að hafa svona söngvara í byggingunni, verst að þetta mun ekki vara lengi því að ég held að hann sé að vinna ásamt nokkrum öðrum við að gera upp íbúð 5 og því fer senn að ljúka.

Shaken or stirred sir? Do I look like I give a damn!

2006-11-22T19:17:00.000Z

Fór á nýju Bond myndina Casino Royale. Ég var fullur efasemda fyrir myndina því að mér hefur þótt James Bond leikinn af Brosnan frekar mikil klisja. Þar að auki leist mér ekkert betur á nýja leikarann Daniel Craig.
Myndin kom mikið á óvart og var ég nokkuð sáttur við útkomuna, kannski ég sjái bara næstu Bond mynd líka í bíó.

Alveg magnað

2006-11-20T13:41:00.000Z

Var á barnum um daginn. Frábær bar þar sem bjórinn kostar 1,5 pund og gin&tonic 1 pund. Svo er meira að segja fússballborð á staðnum. Hvað meira þarf maður. Anyways þá hitti ég Christian, Þjóðverjann sem æfir handbolta með mér. Með honum voru leigufélagar hans í góðu fjöri. Hann kynnti mig fyrir Kjetil, norskum gaur. Þegar Kjetil fréttir að ég sé íslenskur hoppar hann hæð sína og á ekki orð til að lýsa gleði sinni. Hann hleypur á barinn kemur til baka með g&t handa mér svo fer hann að lýsa aðdáunn sinni á Íslandi og hvað ísland sé kúl og allt það. Honum gramdist mikið að Danir hefðu rænt okkur af þeim. Svo berst talið að tungumálum, hann bað mig um að segja eitthvað á íslensku, sem ég geri gegn vilja mínum. Hann varð undrandi en um leið gríðarlega glaður og sagði "þetta er ótrúlega, ég skil hvað þú ert að segja, þetta er alveg eins og forn norska. Magnað". En ég vissi það auðvitað en þóttist mjög hissa. Ég hafði það bara ekki í mér að segja honum að Íslendingum þykir fátt svalt við Noreg, að Noregur sé eiginlega bara frekar lummó. Nema auðvitað norsku peysurnar, þær eru töff...

Celebrate good time common!

2006-11-19T21:53:00.000Z

Ég held að ég sé að fara að vinna 2 kippur af bjór.

Ætla að halda upp á það með því að drekka expressó, borða ís og fá mér svo bjór á meðan ég góni á Trainspotting...

Allir í Sleik!

2006-11-19T13:35:00.000Z

Er með gesti hjá mér þessa stundina. Þeir eru ekki af verri endanum því að þetta eru engir aðrir en Stiffster og Pink fyrrum ferðafélagar. Eins og ungu hressu fólki sæmir þá skelltum við okkur í góðra vina hópi út á lífið. Kvöldið byrjaði nokkuð eðlilega nema að fólki gekk frekar illa að finna á sér þrátt fyrir þónokkra drykkju. Smám saman færðist kvöldið útfyrir hinn hefðbundna ramma. Eftir nokkur skot og ginglös var haldið stórann 4 hæða klúbb þar sem mismunandi stemming ríkir á hverri hæð. Við enduðum á hæð sem ber nafnið Pravda því að þar höfðaði tónlistin mest til okkar. Við keyptum drykki og fengum okkur sæti. Áður en við vissum af höfðu tvær vinkonur plandað sér beint fyrir framan borðið okkar og hófu að kyssast. Í u.þ.b. hálftíma stóðu þær þarna í sleik, káfandi á hvor annari. Þetta vakti mikla kátínu hjá starfsmönnum og karlkyns gestum staðarins. Smám saman voru þær komnar með stóran áhorfendahóp án þess að kippa sér mikið upp við það. Ekki einusinni þegar einn gaur ætlaði að skora stig hjá félögunum og sló á rass einnar þeirra virtist vekja nein viðbrögð. Það var þá sem okkur grunaði þær um græsku, þetta voru engar lesbíur heldur bara vinkonur að sýnast.
Þegar ástarlotum vinkvennanna lauk héldum við á dansgólfið. Þar var heldur þröngt, en það truflaði lítið 3 feitar vikonur (eða mæðgur) því að þær bara hrintu öllum sem nálguðust þær frá sér með sínum ofvöxnu rössum. Ein gerði sig líklega til þess að ráðast á Hlínsu sem náði að forða sér í tæka tíð. Stuttu síðar brutust út slagsmál milli einnar vinkonunnar og einhverrar gellu. Hár var rifið og neglur læstar í andlitum meðan aðrir reyndu að stíja þeim í sundur. Þegar það lokst tóks hoppaði feita vinkona og hló og hélt áfram að dansa eins og hún hefði aldrei skemmt sér eins vel...við fengum nóg af dansi og fengum okkur einn drykk og héldum heim á leið...spes kvöld.

Bad Hair Day

2006-11-15T22:25:00.000Z

Lét loks verða af því að fara í klippingu hérna úti. Hef einu sinni áður farið í klippingu í útlöndum og gaf sú klipping ekki góða raun. Reyndar var það þegar ég og Stebbi Stiff tókum þá skyndiákvörðun að skella okkur í klippingu í Trujillo í Perú. Vond ákvörðun. Stebbi kom út með hárið sleikt til hliðar og ég get ekki lýst því hvernig ég var því að konan sem klippti mig virtist bara gera eitthvað. Hefði örugglega komið betur út að nota klippisugu, þið vitið klippigræjan sem þið setjið á ryksuguna. Eftir þetta hef ég forðast að klippa mig annarsstaðar en á Íslandi eins og heitann eldinn.

Hárið á mér eins og það var í gær hefði sómað sér vel á tímum diskós eða glysrokks. Eftir talverðar vangaveltur ákvað ég að panta mér tíma hjá rakarastofu . Ég mætti mjög úldinn í morgunsárið, frekar ryðgaður eftir tónleikana kvöldið áður. Ég hafði ekkert miklar áhyggur af því sem gellan sem klippti mig var að gera, hún virtist nokkurnvegin vera með á hreinu hvað hún væri að gera. Allavega meira á hreinu en ég. Loks þegar hún var búin að klippa þá setur hún einhvern viðbjóð í hausinn á mér. Eitthvað sem minnti mig á blauta steypu sem þornar fljótt. Ég var með lokuð augun á meðan hún blés og greiddi mér. Þegar hún var búin opnaði ég þau aftur og við mér blasti andlitið á mér með hárhjálm (hairhelmet) ofan á, ekki töff. Ég nánast hljóp alla leiðina heim og reyndi að telja mér trú um að kannski væru hárhjálmar bara nokkuð töff en ég sannfærðist ekki. Um leið og ég kom heim skolaði ég viðbjóðinn úr hausnum á mér og greiddi mér upp á nýtt. Hún virðist hafa klippt mig ágætlega því að nýja greiðslan gerði gæfumun og átti ekkert skylt við áðurnefndan hárhjálm. Núna er ég bara nokkuð töff.

Robotman

2006-11-15T00:45:00.000Z

Var að koma af tónleikum með hljómsveit sem myndi þýðast á íslenska tungu sem Geimvera. Hefði átt að vera á handboltaæfingu og sé eiginlega eftir því að hafa sleppt henni fyrir geimveruna, nefnilega leikur á laugardaginn. Veit samt ekkert við hverja. Tónleikarnir fóru fram á Cabarett Voiltare sem er í kjallara í gamla bænum. Tónleikasalurinn er eins og stór kennslustofa en af því að allir standa þá sér maður eiginlega ekki neitt. Hver myndi sjá á töfluna í kennslustofu ef hún væri troðfull? Mér skyldist að ég væri að fara að hlýða á eitthvað mix af indí og funki en raunin varð eitthvað tilraunakennt progrokk. Nokkur lög voru áheyranleg og minntu jafnvel á Pink Floyd en önnur voru bara haugur af skít eða load of crap eins og við segjum hér. Eitt lagið innihélt einungis textann "Robotman" mjög skemmtilegt.

Það besta við tónleikana var að söngvarinn var alveg útúr því og bullaði mikið á milli laga, reyndar stundum full mikið. Eftir 3 lög þá bað hann eitthvað fólk sem stóð fremst vinsamlegast að færa sig aftast því að hann gæti ekki haldið almennilega tónleika ef að fremsta fólkið væri að geyspa og tala saman á meðan. Eftir að hafa röflað í því í 10 mínútur gafst útúrþví söngvarinn upp og næsta lag byrjaði. Það sem var frekar súrt var að hljómsveitin var ekkert að fíla framkomu söngvarans og beið bara sviplaus eftir því að söngvarinn héldi kjafti svo að næsta lag gæti byrjað...

...ég hefði bara átt að fara á handboltaæfingu og sleppa því að ljúga að þjálfaranum að það væri svo mikið að gera í skólanum að ég kæmist ekki.

Swammbúmmogút

2006-11-13T23:57:00.000Z

Að sigra heiminn er eins og að spila á spil
með spekingslegum svip og taka í nefið.

Er með einum indverja í bekk. Ég veit ekkert hvað hann heitir af því að ég skil aldrei hvað hann er að segja. Alltaf þegar ég tala við hann þá enda ég á því að byðja hann að endurtaka allt að minnsta kosti 4 sinnum áður en ég gefst upp á tek upp "brosa og kinnka kolli" aðferðina.

Tók strætó í skólann í morgun. Þegar ég gekk inn sá ég að það voru laus sæti aftast á neðri hæðinni. Þegar ég er að setjast niður sé ég að indverjinn situr einu sæti frá mér að lesa blað, bara eitt sæti á milli okkar. Ég heilsa honum og hann lítur upp frá blaðinu. Það fyrsta sem hann gerir er að færa sig í sætið sem var á milli okkar. Við byrjum eitthvað að spjalla saman um skólann, allavega ég, veit ekki alveg hvað hann var að tala um. Heyrði hann allavega minnast eitthvað á heimadæmi. Þegar spjallið er að fjara út og ég byrjaður að brosa og kinnka kolli ákveð ég að spyrja hann hvernig helgin hafi verið hjá honum, hvort hann hafi farið eitthvað út. Hann svara nei því að hann hafi verið svo þreyttur eftir síðustu viku. Ég hugsa með mér, er ég bara í einhverju rugli í skólanum, læri bara stundum á kvöldin og tek alltaf frí allvega einn dag um helgar...eða kannski er hann bara að massa þetta, fær 10 í öllu. Eftir vangavelturnar fatta ég að gaurinn hafði ekkert hætt að tala og ég reyni að koma mér aftur inn í samræðurnar (eða mónólóginn sem var í gangi) en næ bara einu og einu orði af því sem vellur upp úr gaurnum. Það litla sem ég skildi var "...to much work...". Gaurinn er semsagt að vinna með skólanum á bensínstöð og vinnur 3-4 8klst vaktir í viku til að fjármagna námið. Og ég sem vorkenndi sjálfum mér fyrir að þurfa að eyða of miklum tíma í að læra og að ég hafi of lítinn tíma til að skemmta mér...

Og þótt þú tapir, það gerir ekkert til,
því það er nefnilega vitlaust gefið.
Steinn Steinarr

Sirkusfrík

2006-11-09T14:11:00.000Z

Var í strætó á leið í skólann í morgunn. Lét hugann reika meðan strætóinn hélt leið sinni áfram og stoppaði reglulega og hleypti fólki inn og út. Stundum flýgur hugurinn á fjarlæga staði og stundum að fólkinu í kringum mann. Stundum fær maður bara furðulegar hugmyndir. Ég starði upp í himininn í gegnum gluggann og var eitthvað að hugsa um heimadæmi sem ég á að vera búinn að skila, strætó stoppar og ég lít niður og sé að tvær heldri, frekar fínar frúr, eru að ganga um borð. Ég lít á aðra þeirra og mér sýnist hún vera eitthvað skítug á efri vörinni. Þegar hún nálgast mig og gengur fram hjá mér sé ég að hún er bara með yfirvaraskegg. Ekki bara nokkur hár eða þunnan hýjung, heldur þykka mottu eins og afi minn er með. Ég reyni að hemja furðusvipinn á andlitinu á mér og lít betur á hana til þess að fullvissa mig um að þetta sé örugglega kona en ekki klæðskiptingur að stæla Little Britain. Grunurinn reyndist réttur, þetta var bara fín eldri kona með mottu.

Þar hafiði það

Ekki dauður enn!

2006-11-08T19:03:00.000Z

Neibb, ekki dauður eða dottinn í ruglið hér í Edinborg.

Það er bara helvítis fyrirtækið sem ætlar að skaffa mér net sem hefur tekið sér 6 góðar vikur að tengja það. Hringdi meira að segja í síðustu viku að reka á eftir og fékk þær upplýsingar að einhver starfsmaður hefði óvart afpantað netið hjá mér og ég þyrfti að bíða í viku í viðbót. Hef alveg bloggað fullt á meðan, það bara kemur ekki á netið af því að ég hef ekki verið tengdur...

Annars gafst ég upp í rúbbí. Fékk mig ekki til að mæta aftur eftir raunir fyrstu æfingarinnar. Einnig langaði mig ekkert aftur eftir að ég mætti á handboltaæfingu. Já þú last rétt það er handbolti í Skotlandi. Þar var ég eins og kóngur í ríki mínu með aragrúa af Frökkum og einum skota. Spilaði meira að segja einn leik eftir fyrstu æfingu. Við töpuðum. Frökkunum finnst gaman að skjóta á markið og gera það nokkurnvegin þegar þeim langar. Er samt sannfærður um að okkur gangi betur næst, eftir að hafa æft saman nokkrar æfingar.

Skólinn gengur svona eins og gengur. Er eiginlega aldrei í tímum, bara 5klst á viku í mesta lagi. Á bara að lesa allt sjálfur og skila verkefnum. Er mjög ánægður með þetta system nema að prófin eru í byrjun janúar. Þarf bara að fara að vakna fyrr á morgnanna þá daga sem enginn skóli er.

Í lokin langar mig til að drulla yfir strætóbílsstjórann sem bara keyrði fram hjá mér í morgun. Ég var að rölta fyrir hornið þar sem stoppustöðin er. Strætóinn er búinn að stoppa við hana en kemst bara 4 metra áfram út af rauðu ljósi (sem var nýkomið á). Ég labba að hurðinni og veifa til bílstjórans. Hann lítur ekki einusinni á mig og hristir bara hausinn, helv. fávitinn. Eftir c.a. hálfa mínútu þá keyrir hann áfram og um leið skvettast nokkrir lítrar af vatni yfir mig af götunni um leið og strætóhjólin keyra í poll...

...ókei ég er að ljúga með vatnið, en ég varð samt massa fúll.

Rugby

2006-10-17T00:17:00.000Z

Eftir eina misheppnaða tilraun á þriðjudagskvöldinu til þess að fara á rugby æfingu fékk ég símtal frá lestarkauða tveim dögum síðar og bað hann mig endilega að kíkja á æfingu um kvöldið. Örlítil pest hafði verið að plaga mig undanfarna daga en þar sem ég var orðin eitthvað skárri ákvað ég að láta slag standa, auk þess gæti ég notað það sem afsökun til þess að horfa á ef mér litist ekkert á þetta.

Með smá hnút, nei ok, með risa hnút í maga gerði ég mig kláran og tók strætó niður í bæ, ætlaði að treysta á að þriðjudagsófarirnar myndu ekki endurtaka sig og að rétti strætóinn myndi koma tímanlega í þetta skiptið...það gerðist ekki. Ég endaði á að taka leigubíl.

Leigubílsstjórinn keyrði mig á Rugby center í Inverleith garði. Ég stökk yfir götuna og inn um hliðið. Fyrir mér blasti upplýstur rugby völlur og æfing í gangi. Ég gekk framhjá klúbbhúsinu þar sem eldri maður á hækjum tók á móti mér og spurði hvort ég gæti spilað á laugardaginn, ég svaraði neitandi og fór að horfa á æfinguna. Leikurinn sem var í gangi var touch rugby, þar sem leikurinn stöðvast um leið og sá sem er með boltann er snertur. Benoit, franskur félagi minn hafði kennt mér þennan leik á Bolungarvík, daginn fyrir brúðkaup Katrínar & Steinars. Fullur af öryggi hugsaði ég með mér "af hverju var ég svona stressaður, þessi leikur er pís of keik, engin slysahætta". Þegar klukkan nálgaðist 7 (þá átti æfingin að byrja) ákvað ég að hringja í rekrúterinn úr lestinni til þess að tryggja að ég væri á réttum stað. Eftir smá þóf í símanum þar sem ég hafði tilkynnti honum að ég væri staddur í Invernes (sem er bær einhversstaðar í Skotlandi, langt frá Edingborg) en ekki Inverleith þá bauðst hann til að sækja mig þar sem þeirra völlur væri rétt hjá. Þegar gaurinn mætti sagði hann mér að þetta lið gæti ekki neitt, skíttöpuðu alltaf fyrir hans liði, liðinu sem ég var á leiðinni á æfingu hjá...
...Þegar við komum að vellinum blasti ALLT önnur sýn við heldur en á fyrri vellinum, enginn touch rugby í gangi, Ó nei. Æfingin var byrjuð og 30 tröllvaxnir menn voru öskrandi og veltandi sér um í drullusvaði, skutlandi sér fram og til baka. Ríkrúterinn kynnti mig fyrir aðstoðarþjálfaranum og sagði honum að hann hefði rétt bjargað mér frá hinu liðinu. Aðstoðarþjálfarinn hló og kynnti mér fyrir æfingunni sem var í gangi;
"sko, þú ferð bara í röðina og þegar kemur að þér þá leggstu á magann, öskrar til að gefa merki um að hinir eigi að fara af stað og hleypur áfram og skutlar svo þér á súluna eins og þú sért að tækla leikmann, svo drífurðu þig til baka og tæklar svo næstu súlu o.s.frv., ókey?" Ég svaraði um að að ég skyldi reyna (þess ber að geta að þetta var í algjöru drullubaði og ég var gjörsamlega kaldur, fékk engan séns á að hita upp).

Loks kom að mér!

Hálfskelkaður skellti ég mér á magann og leit upp á aðstoðarþjálfarann. Spenntur leit hann á móti og kinkaði kolli. Ég gargaði eitthvað út í loftið og spratt á fætur og hljóp eins hratt og ég gat að þessari kassalaga súlu, þegar ég nálgaðist hallaði ég mér fram og fleygði mér út í loftið og lét hægri öxlina lenda á helv. súlunni sem valt um koll um leið. Sekúndubroti síðar lá ég í drullunni með aðra höndina á apparatinu. Sigri hrósandi brosti ég innra með mér...en gamanið varði stutt, aðstoðarþjálfarinn rak mig á fætur og sagði mér að drífa mig aftur á bak og endurtaka leikinn á næstu súlu og svo 3 í viðbót...

eftir fyrstu umferðina var ég örmagna, náði hreinlega ekki að anda nógu hratt vegna skorts á upphitun. Þessa æfingur fékk ég að endurtaka þrisvar í viðbót, að mig minnir. Gjörsamlega löðrandi í kaldri drullu hlustaði ég á þjálfarann skipa okkur í tvo hópa, vörn og sókn. Ég var settur í sóknarhópinn sem fór að æfa einhver innköst. Meðan hann útskýrði æfinguna fór öll mín einbeiting í að skilja hann. Gaurinn var með gjörsamlega óskiljanlegan skoskan hreim. Það litla sem ég skildi var 4, 5 og 8 og svo 732-double-5 slash???
Æfingin byrjaði, allir stóðu í beinni röð og gaurinn á endanum gerði sig kláran í að taka innkast, um leið tóku tveir sig til og lyftu öðrum gaur upp í loftið til þess að grípa boltann...hvur fjandinn var í gangi eiginlega, afhverju gaf hann ekki bara á þann sem var næst honum?
Næsti hálftími fór í það að æfa ýmsar útfærslur af þessum innköstum of lyftum. Loks kom að því sem ég óttaðist, þjálfarinn vildi að ég myndi lyfta næst! Útskýringin sem ég fékk var "taktu bara vel um rassin á honum og lyftu". Ég kinnkaði kolli frekar skelkaður. Einn gaurinn skaut á mig "það er best að setja þumlana nánast í boruna áður en þú lyftir!". Ég ákvað að taka ekki ráði hans. Sem betur fer tókst lyftan án þess að slasa neinn.
Restin af æfingunni er í móðu, vissi eiginlega aldrei almennilega hvað var í gangi, fylgdi bara næsta manni eða gerði það sem mér var sagt. Fékk samt góð ráð frá liðsfélögunum af og til. Í lokin var mér boðið að spila með þeim laugardaginn eftir, ég hafði sem betur fer gilda afsökun, "Ég verð í útlöndum í viku", "Ok, þá máttu fara". Ég hélt að klefanum ásamt nokkrum öðrum sem ekki gátu spilað. Ég dreif mig í upp í næsta strætó, vildi ekki fara í sturtu með gaurnum sem gaf mér boruráðið. Þurfti reyndar að fara í sjoppu fyrst til þess að fá poka undir skóna sem sáust ekki fyrir drullu. Fékk nokkur skrítin augnráð í strætó, enda drullu skítugur alveg. Þegar ég leit í spegil heima var andlitið kolsvart af mold.

Ég held að þrátt fyrir allt hafi ég skemmt mér ágætlega. Einig virtist vera fullt af fínum gaurum í liðnu sem gætu kennt manni nánar á skoska menningu...jafnvel að ég skelli mér aftur þegar ég kem heim, eftir viku.

Crime City

2006-10-09T20:08:00.000Z

Skellti mer a laugardaginn var asamt skolafelogunum Hlinsu og Stebba til Glaepaborgarinnar miklu, sjalfrar Glasgow. Med hjartad i buxunum tokum vid lestina til Queen Street Station. Vid okkur tok eymd og volaedi, betlarar allsstadar og skothvellir og nokkurra minutu fresti og stodugt sirenuvael.

Vid byrjudum daginn a tvi ad versla notadar flikur og gleapatonlist. Thegar bjorthorstinn for ad segja til sin reyndum vid ad setjast inn a naestu kra. Thad atti eftir ad reynast vandasamasta verkefni dagsins, vid hittum nefnilega a sama dag og landsleikur Skota vid Frakka for fram, baerinn var gjorsamlega fullur. Vid fengum loks saeti a tapasbar. Vid pontudum bjor og einhverja Paellu (sem atti ad innihalda kjot og graenmet) en fengum bara eitthvad mango og paprikusull. Audvitad bentum vid tjoninum kurteisislega a tetta en fengum bara hraku og skitkast til baka. Loks kom yfirmadur a svaedid og fyllti bordid af braudi, olivum og bjorkonnum og kom svo med kjotpaelluna.
Eftir matinn var akvedid ad finna kra tar sem vid gaetum horft a leikinn med ol i hond. Tad reyndist gjorsamlega vonlaust, allir stadir voru gjorsamlega stappadir svo ad vid saettum okkur bara vid ad drekka bjor.

I lestinni a leidinni heim settist fullordin madur hja okkur. Hann reyndist vera umbodsmadur fyrir rugby lid herna i Edinborg. Vid attum gott spjall vid kauda sem endadi a tvi ad eg lofadi ad maeta a rugby aefingu og gaf honum upp simanumerid mitt...gaurinn var sjalfur tannlaus eftir ad hafa spilad rugby!!!

Edinborg: Log 0001

2006-10-03T13:53:00.000Z

Mættur til Edin, reyndar alveg vika og 4 dagar sidan. Otrulegt hvad margt getur gerst a einni viku og 4 døgum. Nenni ekki ad segja fra øllu (ømurlegt ad skrifa a enskt lyklabord med norskri leturgerd).

Hefur gengid frekar hægt ad adlagast breskru lifi, er varla kominn med bankareikning og fae ekki net ne sima fyrr en i novembermanudi. Lengi ad medtaka utlendingana blessadir, halda allir ad madur se med falsad heimilisfang. Af hverju ætti eg ad gefa upp falskt heimilisfang og lata senda debedkortid mitt og pin-numer thangad.
En felagslega hlidin hefur gengid hradar, pøbbinn tekinn nokkur kvøld i viku, reyndar i felagsskap Islendinga. Skelltum okkur a diskotek i skolanum thar sem folk atti ad mæta i skolabuningnum ellegar sitja eftir (ekki spyrja). Vid mættum ad sjalfsøgdu i skolabuningnum fra Haskola Islands. Stemmingin var ekki olik thvi sem madur ser i Bandariskum skolamyndum, enda ekki vid ødru ad buast thegar 18 ara krøkkum (jebb, thau byrja 18 ara i haskola herna) er hleypt ad heiman til thess ad bua a heimavist a sama tima og thau mega byrja ad drekka. Vid 25 ara folkid forum snemma heim.
Annars er pøbbastemmingin herna snilld og thad ser enginn neitt athugavert vid thad ad madur se fullur klukkan fjøgur a føstudegi. Eda fai ser bjor alla virka daga (thad audveldar lika malid ef madur er bara i skolanum 3 daga i viku og maetir a hadegi thessa 3 daga)! Thad var meira ad segja bodid upp a bjor i hadeginu fyrsta skoladaginn.

Heija Norge meight

End of an era...

2006-09-13T21:06:00.000Z

Sit hér einn við lapparann með kaffi við hönd. Síðasta kvöldið mitt hér í vinnubúðunum. Verkið heldur áfram en ég held á brott. Blendnar tilfinningar hellast yfir mann, nei eiginlega hlakka ég bara til. Þetta tímabil á þó sín highs and lows og kannski réttast að taka það helsta saman og lista hér upp.

LOWS:
Að fara í sturtu rétt á eftir öðrum = kalt vatn.
Lífhættulega lífsreynslan í brekkunni.
Magasár, það heyrði til undantekninga ef tímasetningar stóðust.
Spilaði einn golfhring í sumar og gat ekki neitt!
Endalausar símhringingar klukkan 7 í morgunsárið, um fríhelgar.
Búin að vera fáránlega mikil rigning í dag!
Kvöldmatur þegar voru afgangadagar og stundum hina dagana líka.
Að hafa ekki hitt einn mótmælanda.
50cm breiða rúmið mitt, hef líklega haldið vöku fyrir íbúa næsta herbergis vegna veggsparka og olnbogaskota.
Öryggisnámskeið.
Dekkjavesen, ég hlýt bara að vera óheppnasti maður landsins þegar kemur að hjólbörðum.

HIGS:
Sána og bjór, ekki light-bjór samt.
Að hafa klifrað í 25 metra hæð einn og óstuddur, hlítur bara að tilheyra þessum flokki! Var reyndar drullu erfitt, en var drullu hátt.
Lærði c.a. 10 orð í Króatísku.
Gúbbífiskaatriðið.
Snilldar dýnan á 50cm mjóa rúminu mínu.
Hreindýrasteikin, í bæði skiptin.
Prison break og Extras, olli gríðarlegu svefnleysi á tímabili.
80 bjóra sigurinn.
Flugpunktar.
Sigurrós á Seiðó.
Króatísk hráskinka með osti, brauði, ólífum, rauðvíni og skosku viskíi. Eitthvað sem ætti að vera á boðstólum oft í viku.

Þar hafiði það....
Fokk á eftir að gera allt og mikið, og liðið heimtar kveðjpartí á eftir. Held að þeim langi bara í hluta af bjórbirgðunum mínum.

Af Afdölum

2006-09-11T22:01:00.000Z

Hér á Héraði eru hlutirnir ekki eins og í bænum, ó nei...

Yfirmaður minn þurfti á sínum tíma að ganga á milli bæja hér í sveit og eiga einhver samskipti við bændur. Einn bóndinn er rosalega minimalískur, eiginlega bara alls ekkert gefinn fyrir nýjungar af neinu tagi. Hann er til dæmis ekki með salernisaðstöðu inni hjá sér, heldur gerir hann þarfir sínar bara utandyra. Hann er reyndar með klósett inni hjá sér en hefur ekki gefið sér tíma til að tengja það eftir að hann fékk rennandi vatn á bæinn, sem var ekki fyrir svo lögu síðan. Hluti af bænum hans er hlaðinn torfkofi sem er í niðurníðslu.

Yfirmaðurinn heimsótti umræddan bónda og var boðið inn í kaffi. Þegar inn er komið liggur smalahundurinn í dyragættinni úr forstofunni sofandi og hreyfir sig ekki þegar þeir klofa yfir hann. Þeir drekka sitt kaffi og ræða málin til hlýtar og svo kemur að því að mannsi þarf að halda áfram á næsta bæ. Þegar hann er að ganga aftur út og klofar yfir hundinn þá rekur hann fótinn í hann sem vekur þó engin viðbrögð hjá hundsa.

Mannsi segir við bóndann: "Hann er ekki mikið að kippa sér við hundurinn"
Bóndinn svarar: "Nei hann er dauður, ég hef bara ekki gefið mér tíma til að jarða hann!"

Hvað er betra en að dansa?

2006-09-07T18:37:00.000Z

Rakst á þetta og þótti afar hressandi. Þessir gaurar fengu víst svo mikla athygli eftir þetta hér að þeir voru beðnir um að taka það atriði á MTV verðlaunaafhendingu í USA.

Viðrar vel til loftárása

2006-08-04T12:52:00.000Z

Á meðan fólki er slátrað í Líbanon og mannvirkjum breytt í ryk, höfum við öðrum hnöppum að hneppa. Fólk er til dæmis í vandræðum með að spila tölvueik, eða hlekkjar sig við vinnuvélar í nafni umhverfis. Aðrir skella sér á tónleika með Sigur Rós, m.a. ég. Sá magnaða tónleika með sveitinni á Seyðisfirði í gær í dulúðlegri þoku.

Svo eru sumir sem hafa ekkert betra við tímann að gera en að skanna inn plötualbúm, já eða blogga...

Edinburgh

2006-07-31T21:15:00.000Z

Veist ekki hvað átt hefur fyrr en misst hefur!

Reyndar er þessu oft öfugfarið. Ég komst að því að ég hef verið illa svikinn allan minn bjórdrykkjuferil. Skellti mér til Edinborgar um helgina í létt flipp með Krissa kunningja og komst þá að því að öll mín vöruskipti með dælubjór á Íslandi má líkja við dönsku einokunina hér áður fyrr. Sjálfur hef er ég ekki alsaklaus því ég stóð sjálfur í þeirri stöðu að afgreiða bjór úr dælu...líður eiginlega eins og Ace Ventura eftir að hann komst að, æi þið vitið Crying Game atriðið.
Fyrst hélt ég að þetta væri bara tilviljun með fyrsta bjórinn sem ég keypti, þetta hlaut bara að vera svona góður pöbb. En Ó nei, allir pöbbar sem við stigum inn í (og keyptum bjór auðvitað) framreiddu dýrindis bjór í hæsta gæðaflokki...allavega miðað við sullið sem er í boði hér á landi. Ég er illa svikinn, við höfum öll verið höfð að fíflum. Þetta er stærra samsæri en olíuheykslið. Sneiðum fram hjá dælubjór og förum í mál!
Annars er Edinborg snilld. Hlakka mikið til að flytja út. Tjékkið á myndum, þær tala sínu máli. Tjú

WC

2006-06-22T21:28:00.000Z

Hef lítið náð að fylgjast með HM. Vinnan þarf víst að hafa forgang (búú). Það litla sem ég hef séð hef ég horft á á bresku stöðvunum BBC og iTV. Verð að segja að þeir þulir sem lýsa leikjunum á þessum stöðvum eru algjörir fagmenn. Þá er ég ekki að meina að þeir séu svo faglegir, sem má vel vera, heldur eru þeir bara svo nettir.

Líklega líkar mér svona vel við þá af því að mér líkar vel bresk kímnigáfa. Og bresk kímnigáfa er kaldhæðin...
...sem er gott.

Fyldist með Brössum slátra Japönum áðan. Ágætis leikur, Brassa með svo gott töts eitthvað. En það besta við leikinn voru fagmennirnir sem lýstu leiknum. Töluðu mikið um megrunina hans Ronaldos og endursýndu óspart þegar hann gerði mistök, nennti ekki að hlaupa eða sýndu hversu hægt hann hleypur, m.a. vegna offitu.
Ronaldo kallinum til hróss þá skoraði hann nú tvö mörk og setti nafn sitt á spjöld sögunnar . Þulirnir voru samt eiginlega mest hissa á því að hann hafi náð að hoppa alla leið upp í boltann þegar hann skoraði fyrra markið sitt!

Eins og Gasella?

2006-06-19T21:32:00.000Z

Stærðfræðiklúbburinn skellti sér í eitt alsherjar ród tripp til Bolungavíkur um helgina. Ástæðan var brúðkaup tveggja klúbbmeðlima. Ferðin var hin ágætasta og brúðkaupið hin mesta skemmtun. Alger snilld alveg. Þar sem myndir segja meira en mörg orð bendi ég áhugasömum á myndasíðuna mína ef þeir vilja grenslast meira um hvað gekk á. Það er tengill á hana hérna vinstra megin.

Langar einnig að nota tækifærið og óska nýjum hjónum til hamingju.

Horfði á landsleikinn í gærkvöldi. Snilldarleikur. Verð samt að minnast á hlut íþróttafréttamanna á RÚV. Í svona spennuleikjum skín það best í gegn hversu lélegir fréttamenn þeir eru og hve lítið þeir vita um sumar íþróttir (handbolta í þessu tilviki). Þeir missa sig í tilfinningum og hafa enga hugmynd um hvað þeir eru að segja. Hafði samt gaman að því eftir eitt hraðaupphlaups mark Guðjóns Vals þegar Adolf Ingi sagði hann hlaupa eins og gasella. Gasella? Af hverju gasella? Ef ég væri að líkja honum við eitthvað sem fer hratt væri gasella ekki það fyrsta sem kæmi í hugann, kannski píla eða elding, ekki gasella.

X

2006-05-28T11:14:00.000Z

Fannst frekar merkilegt að einn framboðslistinn í Reykjanesbæ fékk aðeins 37 atkvæði. Merkilegt í ljósi þess að á framboðslistanum eru 22 menn. Þetta þýðir að fyrir utan þessa 22 einstaklinga hafa 15 aðrir veitt þeim atkvæði sitt. Hvernig er hægt að fara í framboð án þess að hver frambjóðandi nái að smala a.m.k. einu atkvæði fyrir utan sitt?

Rakst líka á þetta, tekið af Vef-Þjóðviljanum á www.andríki.is

"Í viðtali við málgagn Alþýðubandalagsins, Vikublaðið, 20. maí árið 1997 var Lúðvík Geirsson núverandi bæjarstjóri í Hafnarfirði spurður að því á hvaða stjórnmálamanni hann hefði mest álit. Ekki stóð á svari: Lenín. Já, Lenín! Og hér er rétt að taka fram að Lúðvík var ekki beðinn um að nefna þann fjöldamorðingja úr röðum stjórnmálamanna sem hann hefði mest álit á heldur bara einhvern stjórnmálamann. Hann var ekki beðinn að gera upp á milli Hitlers, Stalíns, Pols Pots, Leníns og Maós heldur hefði hann mátt velja hvern sem er. Til að leggja áherslu þessa skoðun sína á hinum geðþekka fjöldamorðingja bætti Lúðvík því við að „hann var traustur foringi“."

Að öðru leyti fóru þessar kosningar að mestu framhjá mér...

As life goes by

2006-05-24T20:50:00.001Z

Dagurinn byrjaði nokkuð venjulega með morgunmat, cheerios, lýsi og lgg+. Í skítakulda rölti ég með kaffibollann yfir á skrifstofu, grunlaus um það sem ætti eftir að henda mig klukkustund síðar.

Ég fékk símtal og í kjölfar þess þurfti ég í flýti að koma mér upp á næsta háls að athuga alvarlegt mál. Ég dríf mig í gulu úlpuna og upp í bíl. Hrafnhildur Halldórs tók á móti mér í bílnum og setti lélegt júróvision lag á, nei hún klúðraði því, setti óvart Nylon í gang, talaði inn í lagið og skipti um lag um leið og hún afsakaði sig. Ég hélt af stað. Það fyrsta sem hefði átt að vara mig við var helvítis hundurinn sem stökk geltandi í veg fyrir bílinn í von um að smala honum inn í lambahjörðina. Með eldingarviðbrögðum tókst mér að sveigja framhjá og bjarga lífi skepnunnar og halda áfram.
Um leið og ég kom upp á háls mætti mér ógnarveður. Blindbylur og slóðinn þakinn snjó. Ég held ótrauður áfram í óvissunni bölvandi sjálfum mér fyrir að hafa skipt yfir á sumardekk. Ég kem að henni. Brekkunni. Ógnarhá, brött og þverhnípt niður hlíðina. Ég hægi ferðina en hugsa svo með sjálfum mér að það sé best að gefa aðeins í og slá aldrei af. Það er að segja fyrst ég ætlaði upp. Í efri hluta brekkunnar gerist það, akkúrat það sem ekki mátti gerast. Bílinn byrjar að spóla. Helvítis sléttu sumardekkin. Ég neyðist til að stoppa. Í sömu andrá byrjar bílinn að renna stjórnlaust afturábak. Í átt að þverhnípinu. Á þessu augnabliki rennur lífið framhjá og allt verður eitthvað svo skýrt.
Ég gef í og reyni að keyra bílinn áfram án árangurs, þyngdaraflið hefur vinninginn. Ég sé þverhnípið nálgast í baksýnisspeglinum. Ég var bugaður. Þá allt í einu rann það upp fyrir mér, bremsan, af hverju stígurðu ekki bara á bremsuna? Hægri fóturinn brást nánast sjálfvirkt við og dúndraði á bremsuna. Bílinn stoppaði. Ég hætti við að fara upp og gleymdi mikilvæga verkefninu.

Það er á þessu mómentum sem maður lærir að meta lífið.

X-Tuborg

2006-05-23T20:55:00.000Z

Spurning hvernig Sjálfstæðisflokknum eigi eftir að ganga í kosningunum á Egilsstöðum, eða Fljótsdal eins og það heitir víst núna?

Ætli Sjálfstæðisflokkurinn sé styrktur af Tuborg eða Tuborg sé styrkt af Sjálfstæðisflokknum?

Hinsvegar ætla ég ekki að kjósa neitt, verð ekki í bænum til þess og hugsaði auðvitað ekkert út í utankjörstaðar atkvæðagreiðslu.

One for the lady´s

2006-05-16T22:28:00.000Z

Ákvað að skella einni svona mynd fyrir ykkur kvenkyns aðdáendur síðunnar. Kannski vert að taka það fram að þetta er sjálfsmynd, og ég er á lausu stelpur (gsm 800-laus)!
Annars gengur lífið í sveitinni sinn vanagang. Eyddi helginni að mestu einn með stálmöstrum og jú, Nick Cave, Tom York og fleirri rokkurum.

Náttúran hérna er nokkuð mikilfengleg, massa dalir, mesti skógur landsins og fullt af meme. Var að keyra á einu fjallinu um daginn þegar refur stökk fyrir bílinn minn og hélt áfram niður brekkuna, hafði aldrei séð ref áður með berum augum. Lenti svo í mjög merkilegum atburð í dag, var með Nirvana vini mína í eyrunum þegar ég tek eftir því að ég er umkringdur hreindýrum. Þau fikra sig nær mér, og á endanum standa þau í hóp í kringum mig, 8 stk. hreindýr. Ég klappaði þeim og gaf þeim hluta af nestinu mínu. Sían skildu leiðir og ég er ekki frá því að eitt þeirra, foringinn, hafi kvatt mig með nafni...

...er ekki viss hvor það sé ég eða rauðvínið sem er að tala...

Tei en a weiind

2006-05-14T17:39:00.000Z

Stórum hluta dags eyði ég keyrandi um í pikköp. Þar af leiðandi hlusta ég mikið á útvarp. Það sem mér býðst að hlusta á er Rás 1 og 2 og stöðin sem er ávallt Björt brosandi og hress, mmmm Bylgjan! Hingað til hefur Rás 2 verið nokkuð traust, en ekki lengur. Meira að segja Popplandið virðist vera í einhverri lægð. Því er ekki hægt að segja að úrvalið sé mjög beisið. Til þess að leysa þetta sem best flakka ég á milli Rás 2 og Bylgjunnar, eins og þegar maður flettir í gengum sjónvarpstöðvar og fattar að það er ekkert að sjá. Báðar stöðvar skiptast á að spila Röggu Grö. og Ó María í flutningi Grétu Sam. sem sigraði Söngkeppni framhaldsskólanna. Ágætis hugmynd svosem að breyta útgáfunni svona, þó að lagið sé ekki endilega minn tebolli. En Gréta virðis taka Nell í samnefndri kvimynd sér full mikið til fyrirmyndar. Hún syngur alveg eins og ég ímynda mér að Nell myndi syngja. Fáránleg ákvörðun því að stúlkan getur alveg sungið.
Ég datt inn í eitthvað samtal á Bylgjunni í dag. Þar var eitthvað fólk að ræða saman um nauðsynlega fylgihluti með fatnaði...gaurinn minntist sérstaklega á úr, sagði það nauðsynlegt að fólk ætti 3-4 úr fyrir mismunandi tilefni. Maður notar ekki hversdagsúrið við jakkafötin, heldur fær sér almennilegt Armani úr. Enda er til svo mikið af flottum úrum á ekki nema 15-20 þúsund kall, sem er ekki svo mikill peningur fyrir úr, sem þýðir að fólk ætti undir eðlilegum kringumstæðum að eiga úr fyrir 45-80 þúsund...
...það fyrsta sem flaug í gengum hausinn á mér var "Capitalism gone wrong".

Ég skipti yfir og hlustaði frekar á auglýsingar á Rás 2.

Hornsteinninn

2006-05-14T17:25:00.000Z

Fékk að vera viðstaddur við lagningu hornsteinsins í Fljótsdalsstöð. Massa mannvirki alveg lengst inni í fjalli. Þótti þetta samt frekar kjánalegt, að sjá 200 manns í sínu fínasta pússi með hvíta hjálma á höfði. Sérstaklega presturinn sem vígði bygginguna(er nokkuð til kvennkynsorð yfir prest?), í svarta kjólnum með hvíta kragann, og svo hjálminn, amen.
Eftir nokkrar ræður og kórsöngva fékk lokst forseti vor það hlutverk, ásamt nokkrum grunnskólabörnum, að leggja hornsteininn, eða að smyrja steypu í tvö lítil göt í einni súlunni. Vakti furðu mína að forseti vor sagði ekki orð allan tímann, mætti bara upp á svið, sullaði steypu á vegg og gekk niður. Ekkert til hamingju eða neitt! Það er auðvitað flestum ljóst að hann er ekki hlyntur þessari framkvæmd, en hann hefði alveg geta ropað út úr sér eins og einni til tveimur setningum, eða bara sleppt því að taka þetta verkefni að sér. Hann neitaði einnig öllum viðtölum við fjölmiðla og sleppti skoðunarferðinni upp að stíflu...hress gaur.

Eftir vígsluna var veisla og svo ball um kvöldið, en ég var bara rólegur.

I am an antichrist. I am an anarchist

2006-05-11T21:21:00.000Z

Hingað er von á erlendum mótmælendum einhvern tímann í júní. Afhverju í júní? Jú, af því að þá eru skólar í útlöndum búnir. Mótmælendurnir vinna ekki á sumrin heldur finna sér staði þar sem þeir geta mótmælt. Mótmælt hverju? Jú, öllum fjandanum. Þetta er bara lið sem stundar mótmæli þar sem hægt er að mótmæla. Þeir munu semsagt koma hér til þess að mótmæla framkvæmdunum. Þeir hljóta þá að vera á móti áli og rafmagni, því að þessa hluti er ekki hægt að framleiða á umhverfisvænni hátt en hér mun vera gert. Varla nota þau geisladiska, það er ál í þeim. Varla koma þau með flugvél hingað, það er ál í þeim. Koma líklega bara með gúmmíbát og mótmæla öldunum á leiðinni.

Ætli þau noti rafmagn?

Ég hélt að fólk beitti mótmælum til þess að gera heiminn betri. Þetta fólk virðist ekki vita neitt í sinn haus. Gott dæmi um það er að þessir anarkistar komu líka hingað í fyrra til þess að mótmæla og þá gripu þau til þess ráðs að saga í jarðstreng. Jarðstrengur er rafmagnslína sem er grafin í jörð og sést ekki. Þennan tiltekna jarðstreng var verið að leggja svo að hægt væri að fjarlægja rafmagnslínu sem var ofanjarðar, 15 metra há tréstauralína sem veldur mun meiri umhverfisáhrifum. Kjánaprik. Eftir þetta fóru þau að mótmæla rigningunni í rokinu.

Ætli það sé ekki til fólk sem flakkar í milli staða þar sem er verið að mótmæla og mótmæla mótmælunum?

Þetta skemmir bara mest fyrir þeim sem hafa mótmælt á máefnalegum grundvelli. Þeim sem stóðu í mótmælum við undirbúning framkvæmdanna og þegar þær voru að byrja.

Ég er farinn að hlakka til sumarsins.

Plastpokatott!

2006-05-09T21:30:00.000Z

Hér í vinnubúðunum ríkir alltaf mikil stemming, jafnvel of góð...

Ég er farinn að halda að sumir séu einfaldlega búnir að vera hérna of lengi. Vorum nokkrir í léttu spjalli í gær í heitapottinum þegar einn gaur segir við annan (báðir búnir að vera hér í rúmt ár).

"Hei, þú skuldar mér plastpokatott".

Ég varð eitt spurningarmerki í framan.

"Plastpokatott???".

"Jess strákar, nýtt fórnarlamb. Hann veit ekki hvað plastpokatott er!".

Eina útskýringin sem ég fékk var í formi spurningar.

"Er eitthvað að því eða ógeðslegt við það að vera með plastpoka uppí sér?".

Ég veit ekki hvað skal segja. Vona bara að ég verði ekki of lengi hérna. Sjáum til hvað tíminn leiðir í ljós. Ja, eða á myrka staði.

e.s. Mér var tjáð það að ef mig vantaði far á Egilsstaði þá gæti ég bara rölt út á veg og beðið eftir að Slóvakarnir keyrðu framhjá. Ég þarf ekki einusinni að fara í kjól eða neitt, þeir eru nefnilega búnir að vera hér stanslaust í nokkra mánuði!!!

e.e.s. hjálp!

...and world peace

2006-05-02T20:34:00.000Z

Heyrði því fleygt frá einum af "tse djömans" að heimurinn væri miklu einfaldari og betri ef múrinn hefði ekki fallið. Allt var svo einfalt og þæginlegt í Kalda Stríðinu. Þá voru landamæri skýr og hinumegin við þau bjó óvinurinn. Mismunandi trúarhópar þurftu ekki að lifa í sátt og samlyndi, þeir voru bara óvinir og ekkert ves. Við værum ekkert að tala um 11. sept. eða Al-kæeda (vissara að skrifa þetta ekki rétt svo að CIA fari ekki að fylgjast með síðunni). Við myndum bara lifa okkar hversdagslega lífi og hafa minnstan áhuga á því sem óvinurinn fyrir Austan væri að gera.

Er eitthvað til í þessu? Jú vissulega hefði fólk í Austurhlutanum það alveg ömurlegt, ekkert internet, kókópuffs eða Angelina Jolie. En það skipti engu máli því að þau væru hvort eð er óvinurinn! Minnir mig á stærðfræðitíma hjá Helga Þór í Öldó, ef óvinur þinn hefur það vont þá er það gott, en ef óvinur þinn hefur það gott þá er það vont. Þið vitið, plús og mínus margföldun.
Núna fara landamæri að skipta sífellt minna máli, allir voða kammó flakkandi á milli Austurs og Vesturs. Og hvað? Jú, við okkur blasa óendanleg innflytjenda-vandamál og mannsal. Var ekki níundi áratugurinn bara mikið einfaldari, þá vissirðu alveg hver var óvinurinn og það var bara í góðu lagi, þú þurftir ekkert að mingla. Eða kannski höfum við að bara gott í dag? Pæling.

Helvítis kommúnistar.

A hard day´s work

2006-05-01T21:11:00.000Z

Ákvað að skella mér í litlu ræktina sem boðið er uppá í vinnubúðunum. Mjög lítil kompa með hlaupabretti, hjóli, bekkpressu og litlu lyftingajúniti, og já ljósabekk. Skellti mér í gallann, fann Moby á ipoddinum og rölti yfir. Þegar inn var komið blasti við mér annað en ég átti von á. Inni ómaði þýskt steratekknó úr ferðagræjunum og tveir Þjóðverjar að lyfta (auk Íslendings að hlaupa). Ég skellti mér á hjólið með Moby í eyranu, enda Play ágætis plata, kjörin til þess að hjóla við. Allt í einu heyri ég háværar stunur yfir Honey. Ég lít upp og sé annan Þjóðverjann eldrauðan og æðaberan í framan rembast, með reglulegum stunum, við niðurtogið eins og keppandi á Ólympíuleikum í réttstöðulyftu, þið vitið þar sem þeir kúka stundum í sig af áreynslu. Gaurinn er frekar venjulegur og yfirleitt bara nokkuð hress í matartímum, ekki alveg einhver steramassi. Ég hækkaði bara í Moby og velti því fyrir mér hvort það væri kannski betra að stynja þegar maður lyftir lóðum, um leið hrundi sætið á hjólinu. Ég leit vandræðalega upp. Gaurinn á hlaupabrettinu segir þá “ég ætlaði að segja þér frá því að þú þarft líka að skrúfa þegar þú stillir sætið, en hætti við”, “Já ok, ég skil, vildir bara frekar sjá mig detta fyrst?”, enn frekar vandræðalegur. Hinn Þjóðverjinn hjálpaði mér að stilla sætið aftur.
Finnst ennþá skrítið að ég hafi verið vandræðalegur, ekki var það ég sem pústaði eins og hvalur við þýskt steratekknó! Þegar gaurinn var búinn tók hann diskinn úr græjunum og með sér út, við tók Freyr Eyjólfs á Rás 2 með Geymt en ekki gleymt og ég fór að gera magaæfingar.

Hef ekki farið í ræktina síðan.

Kistuberi

2006-04-30T21:31:00.000Z

Ég stóð mig víst mjög vel við að bera sjúklinginn. Svo vel að það er altalað hér í sveitinni.

Vorum fá að vinna um helgina, enda baráttudagur verkalýðsins framundan. Sat eins og oft áður niðursokkinn í tölvuna. Að þessu sinni átti framvinduskýrsla hug minn allan. Það er pikkað í mig og ég beðinn um að hjálpa aðeins. Að þess sinni var ég beðinn um að bera líkkistu, með manneskju í!
"Ha, jújú, ee...ekkert mál, ég þarf hvort eð er að skjótast á Reyðarfjörð"
Hoppa uppí bíl og elti. Bíðum stutta stund, svo kemur Ford Econline, bílstjórinn opnar afturhurðina og við berum kistuna fjögur saman inn í kirkjuna. Athöfnin var víst daginn eftir. Hef aldrei áður verið kistuberi, ekki það að ég hafi verið eitthvað spenntur fyrir því að prófa!

Vona að ég hafi ekki staðið mig of vel, nenni ekki að vera efstur á óskalista um leið og það á að fara að bera eitthvað.

Ósköp venjulegur vinnudagur

2006-04-30T20:50:00.000Z

Vaknaði hálf átta, kom mér í morgunmat og kláraði fyrsta kaffibollann á skrifstofunni meðan ég gluggaði yfir mbl og póstinn minn. Kom mér að verki um leið og koffeinið sigraði syfjuna.

Sat djúpt hugsi yfir merkilegum útkomum á offsetti á leiðara í miklum halla á löngum strekkum! Skyndilega kemur hjúkka hlaupandi inn ganginn og talar við vinnufélagann í næsta herbergi. Næst rak hún hausinn inn til mín og biður mig að hjálpa þeim aðeins og hleypur af stað. Ég stekk á fætur á eftir henni alla leið yfir í sjúkraskýlið. Þar lá stórvaxinn maður beislaður á sjúkrarúmi með rauðan kraga, þann stærsta sem ég hef séð. Við bárum hann út í sjúkrabíl. Fékk mér annan kaffi og velti því fyrir mér hvort að langtímasig hefði einhver áhrif á offsettið.

Hinn slasaði hafi víst rotast við vinnu, náði því aldrei hvort hann var Pólverji eða Svíi.

Eftir hádegið hitti ég króatana úti á vinnusvæði. Josa heitir einn aðal kappinn, skondinn gaur sem kann nánast ekkert í ensku. Tjáði mér (með túlk) að ég ætti ekki að vera í skítugum öryggisskóm og skærgulu vinnuvesti heldur í lakkskóm með bindi. Mér þótti þetta ekkert sérstök ráð þar sem ég stóð með skónna hálfsokkna í drullu og allt í ryki í kringum okkur. En eftirá að hyggja er þetta ekki svo galið. Held ég að ég skelli upp bindi við sérstök tækifæri, flottu smellubindi sem passar vel við skærgult. Eftir stuttan fund um stál, bolta og boltaleysi leystu þeir mig út með gjöfum. Það er víst siður í þeirra heimalandi að gefa samstarfsaðillum og yfirvaldi gjafir(mútur). Þeir gáfu mér stóra flösku af króatísku Jagermeister, grillkrydd?, djúsduft? og konfekt, allt framleitt í þeirra heimalandi og með fylgdi túristabæklingur um landið. Hinsvegar fengu tollverðirnir á FLE reykta kjötið sem ég átti að fá, tóku meira að segja pening fyrir.

Ég er farinn að hlakka til næstu viku!

Skál

Spud?

2006-04-30T20:38:00.000Z

Hef séð heilan helling af svona, ætli það sé ekki réttast að kalla þetta próf. Varð einna spenntastur við að vita niðurstöðuna úr þessu:

Which Trainspotting Character Are You?

Varð fyrir vonbrigðum, var nokkuð viss um að ég væri ekki Begbie en hefði frekar hallast að Renton eða Sick Boy, en ekki SPUD.

Bogg, bloggiddíblogg!

2006-04-30T20:26:00.000Z

Kominn með eina svona bloggsíðu.
Veit ekki alveg hvort maður sé maður í svona vesen. Skrifa eitthvað bull sem öðrum á að þykja svaka skemmtilegt...

...ekki er ég í hljómsveit á tónleikatúr eða að fara að keppa í Júróvision. Ekki er ég atvinnumaður í íþróttum í útlöndum. Ekki er ég á Þingi né í framboði. Og ekki tók ég þátt í Ungfrú Alheimur.

Hinsvegar er ég fastur uppi í sveit á hættulegasta vinnusvæði landsins umkringdur fólki frá fleirri löndum en ég kann að telja...

...þarf líklega að fara að æfa mig í að telja.